شوریده گردد عقل او

روزی روزگاری فلان بن فلان از گذری در گذر بود شوریده ای دید یا دوست گویان به دنبالش شد چند گذری با او بود. شوریده عربده پس از عربده سر می داد و یا دوست گویان به پیش می رفت. شوریده وارد منزلی شد فلان بن فلان هم. فلان بن فلان در کنجی نشست و شوریده عقل را در نظاره بود. شوریده عقل دفی بر دست برگرفت و ضربتی بر آن می زد و شعری می خواند و آن این که:

امشب دلا دیوانگی ها می کنم من                                          خود را در میخانه رسوا می کنم من

گم کرده امایام جوانی را به جامی                                         در پای خود مستانه پیدا می کنم من

ای  عاشقان آن کس که بیند روی او                                      شوریده گردد عقل او آشفته گردد خوی او

معشوق را جویان شود دکان او ویران شود                             بر روی سر گویان شود چون آب اندر جوی او

فلان بن فلان از خود به در شد و سماعی فرمود و با شوریده عقل هم صدا یا دوست گویان شد.

 

/ 1 نظر / 13 بازدید
زهره

سلام و درود بر محمد بن محمد... تبارک ا...