مرسی، ممنون، تشکر، سپاس گزارم

1-مرسی:

در تاکسی نشسته بودم به مقصد آزادی از مبدا هفت تیر. وقتی من خواستم سوار شوم ماشین خالی بود برای همین جلو نشستم و سه نفری که من ندیدمشان هم عقب. به توحید که رسیدیم خانمی پیاده شد تا مسیرش را ستارخان ادامه دهد. به راننده گفت مرسی و راننده هم یا تکان دادن سر خواهش می کنم را ابراز کرد.

2-ممنون:

بعد از آن خانم، آقایی تقاطع پرچم و خوش پیاده شد. و به راننده گفت ممنون و راننده هم در جوابش لبخندی زد و حس دوستانه ای بین آنها ایجاد شد.

3- تشکر:

بعد از آن دو نفر نوبت من بود که انتهای خوش پیاده شوم. با من یکی دیگر هم پیاده شد. به راننده گفت تشکر! و راننده که تا آن موقع به صدا نیامده بود گفت خواهش می کنم.

4-سپاس گزارم:

من هم طبق عادت چندین ساله ام به راننده گفتم سپاس گزارم راننده از آنجایی که فکر کرد به او توهین بزرگی کردم با لحن تندی گفت بله!؟؟؟ گفتم: گفتم سپاس گزارم! گفت:بله؟؟ گفتم س...پا...س..گ...زا...رم! گفت آهان! و رفت. من هم به طرف دانشگاهم رفتم!

چرا مردم مرسی را راحت تر از سپاس گزارم می فهمند؟ آیا برای این است که آنها مرسی را بیشتر شنیده اند؟ و سپاس گزارم را نشنیده اند؟ می خواهم این را بدانم چرا سپاس گزارم حالت فحش و توهین است و مرسی نیست؟ چرا زبان فارسی که زبان مادریمان است پاس داده می شود ولی پاس داری نمی شود؟  به بهترین پاسخ به قید قرعه جوایز نفیسی اهدا می شود!!!

/ 0 نظر / 22 بازدید