شعر

شعر حامی قرآن سروده علامه محقق علی دوانی می باشد که در کتاب شعرشان به نام "یادی از دلداده ای" به چاپ رسیده است.

حامی قرآن

مژده ای منتظران!کآن شه خوبان آید                                         وین شب تیره کم و بیش به پایان آید

صبح صادق بدمد از نفس نفخه فجر                                          و از پس پرده عیان مهر فروزان آید

گر دهم جان گرانمایه بدین مژده سزد                                        که به تایید خدا آن شه خوبان آید

بلکه از خرمی ریزش باران بهار                                             بایدم گفت که آن رحمت دوران آید

خوش تکانی بخورد سلسله کون و مکان                            اندر آن لحظه که آن سلسله جنبان آید

خضر فرخنده پی از مغرب ارض ظلمات                                             بهر دیدار شهنشاه، شتابان آید

شادمان عیسی مریم به تماشای رخش                                        از سراپرده خورشید درخشان آید

هر کجا عنصر پاکی بود از شوق و شعف                           به هواداری او شاد و غزلخوان آید

اهرمن را نبود طاقت دیدار و درنگ                                         اندر آن روز که آن جلوه یزدان آید

برق جانسوز جمالش به دل دشمن دین                          چون شهابی به سرلشکر شیطان آید

بهر تسلیم و ادا کردن خاتم به شهش                                          آصف از عاصمه ملک سلیمان آید

چشم بد دور! که از لطف خداوند عزیز                                      یوسف از مملکت مصر به کنعان آید

والی ملک ولایت، شه اقلیم کمال                                             حافظ دین پیمبر، مه تابان آید

زاده پور شهان، خسرو مسند آرا                                              بهر دلداری دلهای پریشان آید

مهدی منتظر آن پادشه نیک سیر                 صاحب عصر و زمان، حجت رحمان آید           

حسرتی نیست مرا گر که تنم مرده بود                                      چون که جانی به تن عالم امکان آید

هله ای منتظران،مژده که بی چون چرا                           آن سفر کرده که شد حامی قرآن آید

آن گه جسم دوانی بشود خاک رهش                                          توتیای قدمش در نظرم جان آید

 

شعری هم از حضرت آیت الله حاج شیخ محمد حسین غروی اصفهانی(کمپانی) که استغاثه به حضرت ولی عصراست(کامل نیست)

آمد بهار و بی گل رویت بهار نیست                                         باد صبا مباد چه پیغام یار نیست

بی روی گلعذار مخوانم به لاله زار                                          بی گل نوای بلبل و شور هزار نیست

بی سرو قد یار چه حاجت بجویبار                                 ما را سرشک دیده کم از جویبار نیست

بی چین زلف دوست نه هر حلقه ای نکوست                تاری ز طره اش به ختا و تتار نیست

بزمی که نیست شاهد من شمع انجمن                       گر گلشن بهشت بود سازگار نیست

گمنام دهر گردد و ویران شود به قهر                             شهری که شاه عشق در او شهریار نیست

ای سرو معتدل که به میزان عدل و داد                                     سروی به اعتدال تو در روزگار نیست

...

غیر از طواف کوی تو ای کعبه مراد                                        هیچ آرزو در این دل امیدوار نیست

غیر از حدیث عشق تو ای لیلی قدم                      مجنون حسن روی تو را کار و بار نیست

شور شراب لم یزلی در سر است و بس                     جز مست باده ازلی هوشیار نیست

و در پایان غزلی از حضرت لسان الغیب حافظ شیرازی:

خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم                          به صورت تو نگاری ندیدم و نشنیدم

اگر چه در طلبت هم عنان باد شمالم                         به گرد سرو خرامان قامتت نرسیدم

امید در شب زلفت به روز عمر نبستم                         طمع به دور دهانت ز کام دل ببریدم

به شوق چشمه نوشت چه قطره ها که فشاندم          ز لعل باده فروشت چه عشوه ها که خریدم

ز غمزه بر دل ریشم چه تیر ها که گشادی                   ز غصه بر سر کویت چه بارها که کشیدم

ز کوی یار بیار ای نسیم صبح غباری          &nbs

/ 1 نظر / 13 بازدید
زهره

این پست سلامت قراره تا آخر بالا باشه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟.......